WLS

Ja ja, het is zover ook ik kom in de WLS. We weten nog niet precies wanneer, maar de foto's zijn al gemaakt en het interview is afgenomen.

Ik moet hiervoor toch ook echt Carola bedanken want zij heeft mij overgehaald om haar wat foto's naar Anneke Gambon te laten sturen of het wat was voor de WLS. Anneke reageerde meteen en we hebben toen wat afgesproken.

Ik hoop alleen dat het anders wordt gepresenteerd dan de afgelopen editie, want die vond ik zelf niet zo leuk zonder bijvoorbeeld de teksten waarin men vertelde over hun interieur en hoe deze tot stand waren gekomen.

Maar we wachten af..... Zodra ik weet in welke editie ik kom, horen jullie dat natuurlijk ook. ;)

Liefs, Marjan

Cloche

Op de een of andere manier kan ik op marktplaats nooit iets naar mijn zin vinden. Maar een hele tijd geleden was het dan eindelijk raak....

Op de antiekmarkt in Tongeren had ik een mooie grote tinnen cloche gezien. Deze vond ik echter erg aan de prijs en liet hem staan. Maar ja, eenmaal thuis blijft het natuurlijk in je hoofd zitten. Wat voelde ik me dom dat ik het niet had gedaan! Even terug was natuurlijk geen optie.

Dus ik op mp zoeken en zoeken. Ik had natuurlijk een bepaald type voor ogen. Hij moest strak zijn, maar het handvat moest wel iets hebben. En ja, daar stond ie. Was meteen verliefd.

Meteen gebeld en de verkoopster zei als ik meteen kwam, dan was hij voor mij want er had ook al iemand anders gebeld maar die was nog niet helemaal zeker. Tuurlijk kwam ik meteen. Alhoewel...... Ik moest naar Almere. Geen probleem maar Rob was niet thuis en eigenlijk kan ik zelf niet zover rijden. Dus oudste dochter mee (had nog geen rijbewijs maar ja, extra paar ogen zal ik maar zeggen) en wij op pad. Tommy mee, al heb ik altijd ruzie met hem want wij begrijpen elkaar niet zo goed.....

Wat is links en hoezo hier rechts? 
Ik zie geen straat.... 
Oh je bedoeld verderop! 

Aangekomen bij het "juiste" adres, volgens Tommy dat is, kon ik het niet vinden. Dochterlief ook niet dus het lag eens een keertje niet aan mij......

Wij bellen naar de verkoopster. maar die nam niet op. De paniek sloeg echt wel even toe. Wat nu? Gelukkig nam ze op een gegeven moment wel op en bleek haar ingang voor mijn gevoel in een andere straat te staan. Ja, dan kan je lang lopen zoeken. We waren dan ook niet de eerste die daar last van hadden, naar horen zeggen had iedereen die er voor het eerst kwam last van.

Bij het zien van de cloche was ik alles meteen vergeten. Hij was het helemaal! Dus meteen ingepakt en weer terug naar huis. Sinds die tijd staat hij altijd op het fornuis. Ik gebruik hem dan ook dagelijks om cake en andere dingen onder te bewaren. Staat zo leuk met een houten plank eronder.

Dit heeft me wel geleerd dat als ik iets echt heel mooi vind, en het is ver weg van huis, ik het meteen mee moet nemen. Ben ik ook wat gezelliger thuis.......

Liefs, Marjan

Opruimen

Bij heel veel mensen waar ik kom is het altijd in het hele huis netjes. Alles allemaal netjes weggewerkt in kasten. En dan zeggen ze nog tegen je "let maar niet op de rommel".
Als ik om mij heen kijk zie ik helemaal geen rommel.

Bij mij is dat helaas iets anders. Tuurlijk de belangrijkste kamers zijn allemaal netjes en presentabel, maar er zijn ook plekken in huis waar ik mijn kont niet kan keren.

Mijn kledingkamer is altijd een troep. Ik leg alles netjes op stapeltjes en hang alles op kleur, maar op de één of andere manier wordt het altijd een rommeltje. Nu wil het ook zeker niet helpen dat de jongste ook steeds dingen uit de kast haalt en dan altijd net niet datgene wat bovenop ligt. Jullie begrijpen al wat er gebeurt. Om even te visualiseren. Ik heb geen kasten in mijn kamer maar alleen planken en stangen waar de kleding aan hangt en op ligt. Dus er wil nog wel eens wat naar beneden vallen.

En om heel eerlijk te zijn heb ik ook best wel veel kleding en schoenen ..... niet verder vertellen.

Ook de zolder is niet netjes. Althans niet fotografeerbaar netjes. Momenteel heb ik er een stelling staan met al mijn lappen stof. Die liggen te wachten tot ik er mooie dingen van maak.
Ook de was wordt hier opgehangen en ik strijk er. en oh ja, het is er echt heel klein.
Mijn wol ligt in een kast in de kledingkamer die Rob ooit gemaakt heeft en op zolder.

Op dit moment ben ik het zat. Ik wil ook zo'n mooi opgeruimd huis. Ik weet al wat Rob zegt op zulke momenten. Moet je maar niet zoveel kopen. Natuurlijk heeft hij daar gelijk in..... maar dat vertellen we hem niet!

Naast wonen is mode een andere passie van mij, Ik heb niet voor niets de modevakschool gedaan. En ja, ik vind het heel leuk om dingen zelf te maken die daardoor net iets anders zijn dan dat wat ieder ander heeft. Onze jongste heeft dat ook duidelijk in zich en doet vrolijk met me mee. Dus nu liggen er overal van twee mensen haak-, brei- en naaiwerkjes.
Ik zal jullie de plaatjes besparen.

Nu is het plan om straks als de gang gedaan wordt ook de zolder meteen een mooie kleur te geven en dan ziet alles er al meteen een stuk beter uit (alles is nu nog roomwit en daar wordt ik ook niet echt vrolijk van). Ook ben ik strenger in het opruimen geworden. Dit zal ook zeker helpen om de boel netjes te houden......

Liefs, Marjan

De Kist

Al een hele tijd ben ik op zoek geweest naar een krukje voor naast de stoel. Om de leegte op te vullen heb ik het krukje van de veranda gepakt (daar zitten we nu toch niet met al dat weer van de laatste tijd). Het staat niet helemaal naar mijn zin, maar zoals jullie misschien herkennen: Als je voor iets op pad gaat vind je het niet en ga je er niet echt voor weg, dan loop je er zo tegenaan.

Zo ook nu dus. Zaterdag ging ik met Rob even een rondje woonshoppen. Ik ging niet echt voor iets op pad, maar wilde er gewoon even uit na een paar weken binnen te hebben moeten zitten.

Eerst langs de Potstal. Heerlijk altijd even snuffelen tussen al dat leuks. Hier heb ik twee zeepjes meegenomen voor de verzameling in de badkamer. En ondertussen alle krukjes bekeken die er waren. Maar dat krukje was te klein, die te hoog, dan was de kleur niet mooi of de vorm. Oftewel, voor mijn gevoel mankeerde er overal wel wat aan. We hadden net afgerekend en liepen de winkel al bijna uit, toen ik onder een tafel oude jampotten zag liggen. Het geval wil dat ik daar al enige tijd naar op zoek was nadat iemand, we noemen geen namen maar het is een man, ze met waxinelichtjes en al van de trap had laten vallen. Uit voorzorg komen ze alleen niet meer op de trap te staan, je weet het maar nooit met die man. ;) Ik gebruikte de laatste jampot die ik had dan ook altijd bij de high tea voor jam. Logisch hé.... Een echt doel heb ik er nog niet voor, maar ik moest ze meenemen.

Daarna naar Seizoen en Stijl. Hier vond ik niets. Ja ik zag wel iets leuks maar de prijs ervan vond ik dan niet leuk. *sad face* Dus met lege handen vertrokken.

Toen naar de Stamkamer. Dit is echt mijn lievelingswinkel. Hier kom ik altijd zó graag en ga er dan ook bijna nooit met lege handen weg. En zo ook nu niet. We kwamen binnen en we zagen meteen een mooie kist. Rob zei dat zoiets veel stoerder naast de stoel zou staan. Nu was deze kist wel te groot, maar een idee was geboren. Het toeval wilde dat er verderop in de winkel nog twee andere kisten stonden. En ja, jullie begrijpen het al, één ervan ging mee naar huis. Helemaal top!!!!! Het is een mooie oude kist met een leren riem eraan. Die riem heb ik wel tegen de stoel aanliggen want ik ken mezelf, ik val daar als eerste overheen en dat is geen goed idee natuurlijk...... Ook zag ik er hele leuke kleine, soort van zinken, bordjes liggen. Deze mochten natuurlijk ook mee. Dit was nog niet alles, daarnaast hadden ze hele leuke windlichtjes hangen. Een beetje als van die oude jampotjes. *wink wink* Die hangt nu mooi te wezen aan de kast.

Na deze dag was ik wel erg moe maar super geslaagd.

Liefs, Marjan

Happy New Year

Hierbij wil ik iedereen een gelukkig, gezond en mooi nieuw woonjaar wensen.

Tevens wil ik iedereen bedanken voor het afgelopen jaar. Het was voor mij een grote stap om mijn blog te beginnen, maar ik ben zo blij dat ik het gedaan heb. Ik heb er zo veel voor terug gekregen. Lieve reacties, mooie momenten en tevens leuke mensen leren kennen.

Dus voor dit jaar gaan we gewoon door op dezelfde voet.

Liefs, Marjan