Werk in uitvoering.....

Toen dochterlief een autootje kreeg hebben we onze voortuin opgeofferd om er een parkeerplaats van te maken. Heel gemakkelijk. Worteldoek op de grond, rijplaten erin en toen grijs split erop gestort. Het was niet fantastisch maar het voldeed. Zoals bij velen hebben wij ook een tekort aan parkeerplaatsen in de straat en zo kon de auto mooi bij ons op de dam staan.

Maar helaas na 2 jaar kwam het autootje niet meer door de keuring heen en rijdt dochterlief heel weinig omdat ze het chronisch vermoeidheid syndroom heeft. Doordat ze nog student is kan ze heel gemakkelijk met het openbaar vervoer. Dus daar zaten we dan. Met een hele lelijke plek. (Rob stelde al voor om de plek te verhuren..... hahaha.)

Van de week was ik het zat en stelde ik voor om er gewoon weer een mooie bloembak van te maken. Wat erin komt te staan..... Een haag van taxus en dan helemaal volplanten met Hortensia Anabella. Hiervoor stond dat er ook maar dan in 2 vakken verdeeld en nu maak ik één groot vak.  

Maar nu.... nu ziet het er nog kaal uit. Rob heeft alles eruit gehaald. Het grijze split naar achteren gebracht en verdeeld over de tuin. Normaal vullen we de plekken achter in het voorjaar weer aan, nu dus uit eigen tuin. Volgende week gaan we alles halen bij de kweker. Het is dan allemaal nog wel klein maar het groeit snel.... Dus werk in uitvoering.

Volgende week (hopelijk) het vervolg!! ;)

liefs, Marjan

De Gang

We zijn eindelijk verder gegaan met de gang.

Mijn zwager kwam om de muren te stucen. Doordat dit moest drogen had ik tijd om nogmaals naar de kleuren te kijken. We hadden al kleuren uitgekozen (Zinco en Kokos van CC). Maar ja, in de winkel ziet het er altijd anders uit dan thuis. Maar nee, het ging hem niet worden. Ik vond het veel te onrustig.

Dus hebben we er een tijdje over zitten nadenken en praten en discussiëren en nadenken en praten en uiteindelijk waren we het er over eens: Gritti.

Deze kleur zat al op een gedeelte van de gang en nu zit hij dus overal. Alle muren en al het houtwerk is Gritti. De stootborden van de trap zijn antraciet (bijna zwart) en dat kleurt heel mooi met de stenen vloer.

De verf hebben we bij Arianne besteld. Ik wilde ook graag een nieuw gordijn in de gang maar had nog niets voor ogen. Gelukkig is er op vrijdag altijd stoffenmarkt in Amersfoort en dus ging ik samen met dochterlief op pad om de verf te halen. Dus heerlijk langs de kramen lopen en kijken....

Omdat er in de gang weinig lichtinval is, hoeft er van mij niet echt een gordijn te hangen van echte gordijnstof. Ik experimenteer daarin graag. Maar ik kon eigenlijk niets vinden. En het weer werkte ook niet echt mee want het was écht koud en nat. Dus eigenlijk wilden we net naar Arianne doorlopen toen ik in mijn ooghoek nog een kraam zag met volgens mij stof. Dochterlief wilde eigenlijk niet echt meer maar wat ben ik blij dat ik ben gaan kijken. Daar lag, aan de meter, hele mooie jute. Ik wist meteen dat dát het was. En voor de prijs hoefde ik het niet te laten. Dus de volgende dag, toen Rob bezig was met schilderen, heb ik een gordijn gemaakt. Omdat ik weggooien zonde vindt heb ik van het oude gordijn (was dun linnen) gordijnen gemaakt voor de voorzolder en de kamer van dochterlief.
Als je toch bezig bent.....

In de gang heb ik alleen een oud bankje terug gezet en verder niets. Op het bankje staan twee oude kruikjes. De een komt (jaren geleden) bij At Home in Eemnes vandaan en de ander is een nieuwe aankoop bij Patricia (Huize Vizzini). Verder hangt er niets aan de muren meer en dus moet ik voor Bertus een nieuwe bestemming vinden. Gaat vast lukken...

We hebben alles doorgetrokken tot aan de rand van de tweede verdieping (hier zit een houten trapspiegel). Hierboven hebben we niet gestuct en zal ik ook geen kalkverf gaan gebruiken. De bedoeling is dat ik daarvoor een kleur uit de gewone kleurwaaier zoek en het geheel in de muurverf zet. Net als de rest van de zolder. Alhoewel je weet maar nooit..... Kalkverf is zo mooi!!

Dus we hoeven nog lang niet stil te zitten!!!!

liefs, Marjan

Pasen

Pasen.... Om eerlijk te zijn heb ik er niet veel mee. Vroeger toen de meiden klein waren hadden we natuurlijk de takken met de eitjes en figuurtjes eraan. Ook het verstoppen van de eieren was altijd gezellig. Maar nu ze groter zijn hoeft dat allemaal niet meer. Maar het paasontbijt is hier wel een traditie......

De kleine kievitseitjes kon ik echter niet weerstaan, dus die liggen hier in de grote houten bak.
Samen met een mooie oude pot. Dochterlief vind ze erg decoratief en legt ze het liefst bij alles neer. Heerlijke sfeerfoto's krijg je dan.

Voor iedereen een vrolijk en gezellig Pasen.

liefs, Marjan