De kast

Zoals ik al in mijn vorige post meldde ben ik met de kast aan de slag gegaan.

Deze kast heb ik gekocht bij Old Basics in Kootwijkerbroek. Was er meteen verliefd op. Maar helaas bleek in de praktijk dat al dat oranje toch wel erg aanwezig was en ik er zeer onrustig van werd.

We hadden nog wat verf over van de vloer van de zolder en deze heb ik flink verdund met water. Met een doekje heb ik de kast langzaam ingewreven. Maar al dat oranje bleef er maar doorheen komen.
Nadat ik ook nog een vlek op de muur maakte, want ja zover hoeft de kast nu ook weer niet naar voren te worden geschoven hoor want ik wil wel meteen beginnen. Nam manlief het over. Dus de tweede laag erover heen gewreven en ja, nu was het goed.

Maar de handen van manlief zaten echt helemaal onder. Echt blij was hij er niet mee, want als schilder heeft hij altijd handschoenen aan en gebruik je een kwast. Zoals mij dat duidelijk werd gemaakt tijdens het behandelen van de kast. "Ik ben ook gek" zijn meerdere keren voorbij gekomen. Naast natuurlijk het feit dat ik gek ben, maar dat wist ik al.

De kast is mooi grijs geworden. Als je binnenkomt zie je hem meteen en lijkt hij egaal grijs te zijn maar als je dichterbij komt zie je het oranje er nog wel doorheen. Heel subtiel. Ik ben er erg blij mee. Het is nu veel rustiger qua kleurgebruik in de kamer.

Vanmorgen waren we net klaar met ontbijten toen hij zich bedacht dat hij nog een mooie oude pin had. Was dat niet iets voor op het luik in de badkamer ( het is toch geweldig als ze mee gaan denken). Kon het luik ook dicht. Het idee was top maar het ging niet helemaal lukken. Ineens bedacht ik mij dat de pin weleens heel mooi in de gang bij de kast kon worden gebruikt.

Deze kast heeft manlief gemaakt van steigerhout en hebben we geschilderd in kalkverf Lino. Hier heb ik 2 erg zilverkleurige ringen aan hangen. Ze noemen deze ook wel koeienringen omdat deze gebruikt worden in stallen om koeien aan vast te zetten. Ik vond deze erg glanzen en was al langere tijd opzoek naar iets anders.

De pin paste door het kleinere gedeelte van de ringen en ik zag het al helemaal voor me. Maar hoe krijg je die grote ringen van de kleine af? "Ach dat doe je zo". Bedenk even dat dit zondagochtend ongeveer 9 uur is. Manlief pakt de zaag en de tang en begon te zagen. Maar helaas, zoals ik al voorspeld had, kwam je er niet zo even doorheen. Na een half uur is het gelukt om beide ringen te verwijderen. Pin erdoor en geweldig. Echt top. Alleen nog even het zilver in de kleur van de kast schilderen en weer iets om van het lijstje af te strepen.

Maar ja als er iets van het lijstje afgaat dan komt er meestal weer van alles bij.......

Liefs, Marjan

Tafeldans

Dit verhaal is vast heel herkenbaar voor vele van ons. Ineens ('s morgens om 7 uur) vind ik het veel te vol in huis. Ik weet wat ik wil. Heb er al een tijdje over nagedacht dus het is geen opwelling. De tafel naast de bank moet er nu toch echt uit. Maar ja, waar laat je hem...

De tuindeuren open en de tafel eruit. Zo dat was alvast dat. Zoals jullie weten houd ik niet van teveel dingen om mij heen. De tafel stond voor mijn gevoel tussen de bank en de muur ingepropt. Eenmaal de tafel eruit kreeg ik meteen een idee. Naast de bank alleen maar het mooie oude bankje met een sobere staande lamp. En ja hoor, kreeg meteen het sfeertje wat ik bedoelde! De bank en de muur komen nu veel mooier uit. Maar ja, waar laten we de tafel? Onder de veranda vond ik geen optie, dus ik laat hem maar even buiten staan...

Het toeval wil dat ik 's middags met de meiden lekker buiten aan het lunchen ben, als ik dochterlief steeds iets lager zie gaan. Waar we al een tijdje op zaten te wachten gebeurde, ze was door de rieten stoel gezakt. Ook de andere stoel was nu bijna echt door. Ik zag meteen een oplossing voor mijn probleem.

Wat wil nu, wij hebben een bierbankje in de slaapkamer als plek voor de tv. Dit staat wel leuk maar als ik mijn voeten iets omhoog doe roept manlief dat hij niets meer kan zien. Niet echt handig dus.
Dit bankje heeft manlief jaren geleden meegenomen omdat het hout beschadigd was en het bedrijf het bankje niet meer ging gebruiken.We hebben meteen het bankje ingekort en ingewassen met grijze verf. Het onderstel heb ik zwart geschilderd. Het heeft jaren dienst gedaan als salontafel. Toen we een nieuwe salontafel kregen, werd het het bankje bij de eettafel gezet en daarna heeft het nog jaren buiten gestaan. En nu staat hij dus in de slaapkamer.

Jullie snappen het al. Bierbankje naar beneden. Sidetable van buiten naar boven (tv staat nu op lekkere kijkhoogte). Op de plek van de sidetable de kleptafel en naast het bed aan de ene kant een wijntafeltje en aan de andere kant een rieten koffer. Het oude bankje stond eigenlijk bij mijn stoel en ja, het is toch wel lekker als je je kopje thee ergens neer kan zetten. Dus daar dan maar het krukje uit de keuken neergezet. In de keuken dan weer het krukje uit de slaapkamer van dochterlief. Kunnen jullie het nog volgen???? Geen stoelendans maar een tafeldans dus.

De kruiklamp staat nu op de eettafel met de poer. Maar daar stond toch Karel? Karel is verhuist naar de salontafel. Ook daar staat hij geweldig. Een enkele rozenbotteltak erin en meer heeft hij niet nodig. Verder staat er op de salontafel een stapel oude houten schalen. Lekker stoer en sober.

Het enige in de kamer waar ik echt nog iets aan wil doen is de kast. Ik vind hem echt geweldig maar het hout kleurt heel erg oranje en dat irriteert mij mateloos. Maar helemaal egaal schilderen wil ik hem eigenlijk ook niet. Aankomende week ga ik hem maar eerst eens helemaal inwassen met grijs. Kijken of dat mijn "probleem" oplost.

liefs, Marjan

De Badkamer

Kleine ruimtes zorgen vaak voor de grootste zorgen. Dit niet alleen vanuit een claustrofobisch perspectief, maar ook zeker vanuit een praktisch versus mooi sober opzicht. Dit dilemma komt vaak aanbod. Zeker als deze kleine ruimte van al het praktisch gemak moet worden voorzien. Iets wat elke dag in gebruik wordt genomen. Wat dus betekent dat manlief geen zin heeft om eerst het loodzware (stoere) ornament op te tillen, dat op zijn beurt weer staat op een loodzwaar (stoer) dienblad, om vervolgens de deksel van een verrotte (stoere) oude mand op te tillen, om dan eindelijk te belanden bij het gewilde object.

De kleine kamer waar ik momenteel naar verwijs, waarschijnlijk al te raden aan de titel van deze blogpost, is de badkamer.

Terug in de goede oude Riviera Maison tijd (zo'n 10 jaar geleden) hebben we de badkamer laten doen in het grijs/wit (een mix tussen Riviera Maison en Piet Boon). Toentertijd hoorde ik al een stiekem stemmetje dat graag een stoere sobere badkamer wilde in kalkverf/betonlook. Echter, de tijd was er blijkbaar nog niet rijp voor en ik bleef bij het vertrouwde grijs/wit.

In eerste instantie was het natuurlijk helemaal niet de bedoeling om de badkamer een kleine make-over te geven. Maar zoals dat altijd bij ons gaat, kregen we er de kans voor en konden we het geheel low-budget opkrikken. En daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen! En ta-da een nieuw project is geboren...

Ik zag een foto op Facebook waarbij kalkverf over tegels werd gedaan. Liet het enthousiast aan manlief zien, die het gelijk helemaal niets vond.
Als er dan toch kalkverf gebruikt moet worden dan op gladde muren. Gelukkig hebben wij een stukadoor in de familie die zo lief was om bij ons de muren aan te komen smeren. Zo gezegd, zo gedaan. Dit betekende wel dat manlief in zijn vakantie aan het schilderen moest. Dit heb ik dan ook meerdere malen te horen gekregen. Maar hij was zo lief om alles te doen wat ik hem vroeg. Dus omdat we toch bezig zijn: de kast waar 2 glas-in-lood ramen in zaten maar gelijk veranderd in een dichte kast.

De verf heb ik bij De Stamkamer gehaald en daar mocht ook manlief kiezen welke kleur hij mooier vond. Dat het een donkere kleur moest worden stond natuurlijk al vast. Het is uiteindelijk de kleur Leem geworden. Niet heel erg donker maar tegenover de antraciete tegels heel sfeervol.
En zo kwam langzaam het geheel bij een.

Als je dan begint is het meteen op de hele bovenverdieping een troep. Dus wij hebben een weekje gekampeerd in eigen huis. Althans zo voelde dat. Het ging van "waar zijn de handdoeken" tot "mam ik kan de tandpasta niet vinden". Ook de grote kast moest een weekje in onze kamer staan. We konden er nog net langs. En als je 's nachts naar de wc moest, moest je goed opletten. Maar ik wist waar we het voor deden!

Toen alles klaar was en manlief mijn oude luxaflex terug hing, had ik meteen iets van dat is zonde. Het hele effect werd teniet gedaan.  Gelukkig zei manlief de volgende ochtend precies hetzelfde "Schat, het ziet er niet uit".

Dus ik weer op pad met dochterlief aan mijn zij, opzoek naar een luik-- ik wist gelijk wat er nodig was om het probleem op te lossen. ;) Uiteindelijk een mooi luik gevonden bij De Bosrand in Soest.
Met een paar aanpassingen past hij perfect.

Het luik heb ik alleen in een licht grijze grondverf staan. Ik vond dat wel mooi staan. Geeft net even een ander tintje in de ruimte. Voor de rest is alles in Leem geverfd. Zowel de kast, als de kozijnen en de deur. Dus dat is mooi rustig. Het luik geeft dan net even effect.  

Het eindresultaat is helemaal naar mijn zin. Stoer, sober en natuurlijk praktisch.

Liefs, Marjan