De Badkamer

Kleine ruimtes zorgen vaak voor de grootste zorgen. Dit niet alleen vanuit een claustrofobisch perspectief, maar ook zeker vanuit een praktisch versus mooi sober opzicht. Dit dilemma komt vaak aanbod. Zeker als deze kleine ruimte van al het praktisch gemak moet worden voorzien. Iets wat elke dag in gebruik wordt genomen. Wat dus betekent dat manlief geen zin heeft om eerst het loodzware (stoere) ornament op te tillen, dat op zijn beurt weer staat op een loodzwaar (stoer) dienblad, om vervolgens de deksel van een verrotte (stoere) oude mand op te tillen, om dan eindelijk te belanden bij het gewilde object.

De kleine kamer waar ik momenteel naar verwijs, waarschijnlijk al te raden aan de titel van deze blogpost, is de badkamer.

Terug in de goede oude Riviera Maison tijd (zo'n 10 jaar geleden) hebben we de badkamer laten doen in het grijs/wit (een mix tussen Riviera Maison en Piet Boon). Toentertijd hoorde ik al een stiekem stemmetje dat graag een stoere sobere badkamer wilde in kalkverf/betonlook. Echter, de tijd was er blijkbaar nog niet rijp voor en ik bleef bij het vertrouwde grijs/wit.

In eerste instantie was het natuurlijk helemaal niet de bedoeling om de badkamer een kleine make-over te geven. Maar zoals dat altijd bij ons gaat, kregen we er de kans voor en konden we het geheel low-budget opkrikken. En daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen! En ta-da een nieuw project is geboren...

Ik zag een foto op Facebook waarbij kalkverf over tegels werd gedaan. Liet het enthousiast aan manlief zien, die het gelijk helemaal niets vond.
Als er dan toch kalkverf gebruikt moet worden dan op gladde muren. Gelukkig hebben wij een stukadoor in de familie die zo lief was om bij ons de muren aan te komen smeren. Zo gezegd, zo gedaan. Dit betekende wel dat manlief in zijn vakantie aan het schilderen moest. Dit heb ik dan ook meerdere malen te horen gekregen. Maar hij was zo lief om alles te doen wat ik hem vroeg. Dus omdat we toch bezig zijn: de kast waar 2 glas-in-lood ramen in zaten maar gelijk veranderd in een dichte kast.

De verf heb ik bij De Stamkamer gehaald en daar mocht ook manlief kiezen welke kleur hij mooier vond. Dat het een donkere kleur moest worden stond natuurlijk al vast. Het is uiteindelijk de kleur Leem geworden. Niet heel erg donker maar tegenover de antraciete tegels heel sfeervol.
En zo kwam langzaam het geheel bij een.

Als je dan begint is het meteen op de hele bovenverdieping een troep. Dus wij hebben een weekje gekampeerd in eigen huis. Althans zo voelde dat. Het ging van "waar zijn de handdoeken" tot "mam ik kan de tandpasta niet vinden". Ook de grote kast moest een weekje in onze kamer staan. We konden er nog net langs. En als je 's nachts naar de wc moest, moest je goed opletten. Maar ik wist waar we het voor deden!

Toen alles klaar was en manlief mijn oude luxaflex terug hing, had ik meteen iets van dat is zonde. Het hele effect werd teniet gedaan.  Gelukkig zei manlief de volgende ochtend precies hetzelfde "Schat, het ziet er niet uit".

Dus ik weer op pad met dochterlief aan mijn zij, opzoek naar een luik-- ik wist gelijk wat er nodig was om het probleem op te lossen. ;) Uiteindelijk een mooi luik gevonden bij De Bosrand in Soest.
Met een paar aanpassingen past hij perfect.

Het luik heb ik alleen in een licht grijze grondverf staan. Ik vond dat wel mooi staan. Geeft net even een ander tintje in de ruimte. Voor de rest is alles in Leem geverfd. Zowel de kast, als de kozijnen en de deur. Dus dat is mooi rustig. Het luik geeft dan net even effect.  

Het eindresultaat is helemaal naar mijn zin. Stoer, sober en natuurlijk praktisch.

Liefs, Marjan

Ornamenten

Afgelopen vrijdag ben ik met man- en dochterlief naar het TextielMuseum in Tilburg geweest. Ondanks de lange rit (en de aanhoudende regen) was het wel de moeite waard. Vooral het textiellab en de tijdelijke tentoonstelling Body Jewels hebben een sterke indruk achter gelaten. Beide onderdelen bewijzen dan toch maar weer de sterkte van een uniek en sober design. Iets wat ik dus graag terug relateer naar mijn eigen huishouden.

Ornamenten zijn echt mijn ding. Ik vind ze altijd stoer en ik kan er dan ook nooit voorbij lopen zonder te denken "kan hij niet met mij mee naar huis". Maar ja, als je er al een aantal hebt, kan je ze niet altijd meer kwijt...

Vanwege het weer en drukte met ons nieuwste project (meer daarover snel) heb ik niet veel foto's kunnen maken, vandaar dat hier een willekeurig groepje tentoon staat.

Ik val voor ornamenten die vooral groot en robuust zijn. Vaak zijn het echte eye-catchers, maar ze gaan harmonieus op in het interieur. Alsof ze er altijd al waren

Meestal zie ik al een lampje branden als ik er weer eentje tegenkom. Dan weet ik al precies wie, wat, waar, wanneer en hoe. Echter, ik ben niet zo iemand die bang is om ermee te gaan schuiven. Helaas gebeuren er dan soms kleine ongelukjes.

Dit ornament is bijvoorbeeld vrij broos en heeft tijdens een verhuizing zijn rechter hoekje verloren. Telkens als ik hem nu oppak hoor ik manlief al bezorgd roepen of ik hem niet liever wil laten staan. Nu heeft hij een prominent plekje gekregen op het aanrecht en ik denk dat hij daar voorlopig maar blijft staan. Veel te zwaar om maar heen en weer mee te sjouwen. ;)

Liefs, Marjan

Rommelmarkt

In de maanden juli en augustus is er iedere zaterdag een kofferbakverkoop in Apeldoorn aan het kanaal. Het is altijd leuk om over rommelmarkten heen te lopen. Je komt altijd wel iets tegen wat je kunt gebruiken. Of juist niet. ;)

Afgelopen zaterdag gingen wij dus op pad naar Apeldoorn. Het was wel erg warm, maar onder de bomen zeker goed te doen. Ik ga altijd met een open mind er naar toe. Je weet nooit wat je er tegenkomt.......

Echter, bij het eerste kraampje was ik al verkocht. Ik zag een hele mooie oude zilveren kleine theepot. Nu wil het zo zijn dat ik echt niets anders drink dan thee. En dan bedoel ik ook echt niets anders. Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat gaan er hier potten en potten thee doorheen. Dochterlief drinkt ook alleen thee dus jullie snappen wel hoeveel dat bij elkaar is. Ik had laatst al een hele mooie tinnen theepot gekocht bij de Potstal, maar ik vind het altijd leuk om af te wisselen.
Daarnaast mag dochterlief maar één soort thee en mag er in die theepotten dus geen andere thee gezet worden. Ik vind het wel lekker om ook daarin af te wisselen, dus wij hebben verschillende potten voor verschillende smaken thee. Maar ik dwaal af......

De theepotten collectie:

Ik zag dus op het kraampje die mooie theepot staan. Meestal zijn deze van binnen erg vies en denk ik gelijk "daar ga ik geen thee in zetten". Maar tot onze verassing was de binnenkant brandschoon. Het formaat was eigenlijk hetgeen waar ik voor viel. Leuk klein. Precies genoeg voor 2 koppen. Dus ja, de deal was snel gemaakt. 

Verder kom je altijd allerlei dingen tegen waarvan je tegen je kinderen kunt zeggen "Oooooh! dat heb ik vroeger ook thuis gehad" of "Dat zag ik bij mijn oma ook altijd staan". Oftewel, zoals iemand op de markt zei 'Troep voor 50 cent'. Ach ja, wat ik niet leuk vind kan een ander geweldig vinden.

Na verder gelopen te hebben, kwamen we op de terugweg nog 2 mooie oude tinnen lepels tegen. Weet nog niet waarvoor ik ze ga gebruiken, maar ze moesten wel mee. Manlief had meteen zoiets van, hebben we thuis nog niet genoeg van die oude meuk? Nee dus. Mooie oude lepels gebruik ik voor van alles, dus deze krijgen vast ook wel weer een plaatsje!

Verder staat er binnenkort nog een leuke klus op het programma. Wat dat is vertel ik later. Maar het heeft wel weer met veranderen te maken. Spannend!

Liefs, Marjan

Nieuwe Aanwinst

Nu kan ik leuk gaan vertellen over mijn nieuwe wasmachine (de oude heeft de geest gegeven), maar ik denk niet dat jullie daarop zitten te wachten. Dus daarom nu zonder te veel poespas wil ik jullie voorstellen aan Karel.

Karel is mijn nieuwe pot, welteverstaan. Carola, van Landelijk en Sober Wonen, was zo lief om hem te komen brengen. Of eigenlijk een andere pot. Het verhaal zit zo. Ik had op de open dag een hele mooie pot zien staan waar ik helemaal verliefd op was geworden. Maar ja, jullie kennen het wel, duur en waar zet ik hem neer. Toch kon ik hem niet vergeten. Gelukkig had ik nog wat gespaard en manlief lief aangekeken en toen de pot besteld.

Zoals gezegd was Carola zo lief om hem te komen brengen maar zij was eerst nog inkopen gaan doen. Bij mij aangekomen en de pot binnen gezet zegt zij dat ze nu een grotere pot had gekocht. Zoals jullie inmiddels vast wel weten houd ik heel erg van groot. Dus ik begon meteen te stralen en vroeg hoeveel groter deze pot was. Om dat goed te kunnen zien heeft dochterlief hem uit de auto gehaald en ernaast gezet. Ik was meteen om en wilde graag de grotere hebben. Gelukkig vond Carola dat geen probleem en zo staat Karel nu bij ons op de eettafel mooi te wezen.

Ernaast alleen een dadeltak en op de grond een staande lamp. Zo mooi stoer. Helemaal blij.
Ook heb ik nog 4 onderzetters gekocht. Bij de eerste blik werden ze meteen omgedoopt tot tafeltennisbatjes. Ach ja, wat maakt het uit, ik vind ze leuk en ze staan superleuk met een glas thee en wat lekkers. Daar gaat het toch om.

Veel liefs, Marjan

Kleden

Naast wonen is handwerken een grote passie van mij. Ik haak, brei en naai graag. Eén van de dingen die ik graag maak zijn dekens. Dit is gekomen nadat mijn moeder voor mij een deken had gehaakt. Het begin van een kleine verzameling. Zoals jullie wel begrijpen zijn mijn dekens niet echt fel gekleurd maar passen mooi in het gebruikte kleurenschema.

Ze liggen echt overal. In de slaapkamer, de gang, de keuken, de woonkamer en zelfs buiten kunnen we niet zonder de dekens.

Voor mijn dochters heb ik wel kleur gebruikt, maar ook zij beginnen steeds meer om mijn kleuren te vragen. Dus het gezegde waar je mee omgaat wordt je mee besmet gaat dan ook bij ons op.

Naast zelfgemaakte kleden heb ik ook veel  gekochte kleden. Favoriet zijn de bontkleden zo heb ik er een op de chaise longe liggen. Zodra ik deze weghaal loopt Jack, onze jack russel, achter mij aan met een gezicht van waar ga je met mijn kleedje naar toe. Hij ligt er altijd op te slapen lekker dicht tegen mij aan. De bontkleden liggen het hele jaar in huis. Zomer of winter. Maakt mij niet uit.

De kleden wisselen vaak van plek. Manlief gaat altijd netjes op een kleed zitten als hij in zijn werkkleding/fietskleding ergens wil zitten. Maar ja zoals ook bij jullie verandert er nog wel eens wat en ook de kleden hebben geen vaste plek. En hij mag niet op alle kleden zitten dus ja dan wordt het wel eens zoeken naar een kleed waar hij wel op mag zitten. Ook Jack weet dat hij niet zomaar op de bank mag gaan zitten. Alleen als er een kleed ligt mag hij erop. Dat doet hij dan ook netjes maar je moet wel snel zijn anders zit hij er eerder op dan jij.

liefs Marjan