Mijn Servieskast

Er was een tijd dat ik heel veel servies had. En met heel veel bedoel ik ook echt héél véél. Overal stond wel iets. In elke kastje waar maar een gaatje was stopte ik wat weg.
Toen we de keuken gingen verbouwen kreeg ik minder kastruimte terug en moest ik dus een duidelijk en strak beleid voeren van wat er mocht blijven en wat weg moest.

Nadat ik er even over had nagedacht, kwam ik ook hier tot de conclusie dat ik het eenvoudig en simpel wilde hebben. En het allerbelangrijkste: Alles moest in de nieuwe kast passen.

Vandaar dat ik uiteindelijk besloot om het Plain Edme van Wedgwood en het witte servies van Bellini te bewaren. Deze serviezen zijn tijdloos en ik kan er steeds dingen bijkopen als dat nodig is (ik heb namelijk een hekel aan dingen waar een scherfje af is. Zeer vervelend....). Ik was met de hand af en er wil ook nog wel eens iets sneuvelen (ipv enkel een scherfje).

Daarnaast bewaarde ik natuurlijk ook het Wedgwood servies wat ik van mijn ouders geërfd heb. Dit servies is rood/wit, maar heeft zoveel emotionele waarde dat ik dat natuurlijk niet wegdoe.

Sinds ik alles in één kast heb, gebruik ik het veel meer. Ook het servies van mijn ouders. Niet dagelijks natuurlijk, maar wel meer dan hiervoor. Ik heb inmiddels de instelling dat je dingen beter kunt gebruiken en er veel plezier aan beleven dan dat je het in de kast wegstopt en er later op terugkijkt met het idee dat je het nooit gebruikt hebt. Bij ons thuis kwam het servies alleen op tafel met speciale gelegenheden. Jullie kennen het wel Pasen, Pinksteren, Kerst..... Dat deed ik dus ook. Zo zonde! Nu heb ik er veel meer plezier van en op deze manier heb ik ook het idee dat mijn ouders nog even bij mij aan de tafel zitten. Daarnaast is natuurlijk elke dag een feestje, of in ieder geval zo kunnen we het laten lijken....

Het nadeel van mijn strakke beleid is dat ik dus geen nieuwe serviezen mag kopen. En tjonge, tjonge wat zijn er leuke serviezen te koop. Ooit komt er nog een servies bij waarvan ik denk, ja dat wil ik echt heeeeeel graag hebben en het past bij de rest en..... Dat weet ik zeker. ;)
Maar voor nu ben ik heel blij met de inhoud van mijn servieskast.

 Liefs, Marjan

Asparagus takken

Naast de kalkverf heb ik tijdens de Bloggersdag bij Esatto ook een bosje Asparagus takken meegenomen. Iedereen zei meteen dat ze lekker prikken en ik moet zeggen ik bleef ook overal aan hangen. En prikken doen ze ook echt! Maar ja wie wat moois wil hebben moet soms pijn lijden.....

Ik had meteen een idee waar ik ze wilde hangen (ja ik weet het ze horen meer in een pot maar ja...) namelijk aan de kastdeur, maar dat was niet echt handig. Gelukkig konden ze ook aan de zijkant van de kast hangen. Het geeft het hoekje nét iets meer.
Het is  eenvoudig maar juist dat vind ik mooi. Ik merk dat ik steeds minder neerzet. En ook met takken wil ik niet veel verschillende soorten hebben. De tak op de tafel moest er dus aan geloven.....

De rest van mijn takken die lelijk waren heb ik maar met de vuilnisman meegegeven. Op een gegeven moment zijn ze niet echt mooi meer en moet je dingen vervangen. Omdat ik op dit moment eigenlijk verder geen potten heb staan hoef ik ook niet meteen op zoek naar iets nieuws. Lekker makkelijk dus.

Lia liet mij laatst weten dat ze mij graag wilde vermelden in de WLS als haar favoriete blog...
Ik kan jullie vertellen dat ik daar toch echt wel van ging blozen. Ik vind het een hele eer!
Dus als jullie de WLS goed gelezen hebben zien jullie ergens mijn blog vernoemd worden.
Dank je Lia.

Liefs, Marjan

Een gezellig dagje uit......

Voor mijn verjaardag kreeg ik van dochterslief het uitje naar de Bloggersdag cadeau.
Dus gisteren werd ik door Rob heerlijk naar Essato gebracht. Nu ben ik eigenwijs met een Tom Tom, maar mannen kunnen er volgens mij ook wel wat van! We waren nog niet het dorp uit óf hij vond al dat Tom Tom ons verkeerd stuurde. Je kan veel beter links gaan dan rechts..... En op de snelweg gebeurde dit nog een paar keer. Ik zag onze aankomsttijd alleen maar later worden ipv korter. Uiteindelijk kwamen we dan toch op plaats van eindbestemming aan (10 minuten te laat, dat wel, maar je kunt niet altijd alles hebben).

Wat een gezellige drukte was het al toen ik binnenkwam. Ik werd hartelijk welkom geheten door Martine en zo liep ik door een wirwar van blogsters en volgers door de winkel. Sommige herkende ik van foto's en bij andere had ik géén idee wie ze waren..... Maar gelukkig volgde er al snel een voorstelrondje, waardoor de naam al snel gelinkt kon worden aan de blog.

We mochten achter in de werkplaats gezellig aan de gang met verf, kandelaars en een theedoosje.
Er werd veel gelachen en natuurlijk geverfd..... ;) In de tussentijd werden we ook nog heerlijk verwend met lekkers en aan het eind van de dag volgde er een High Tea. Wat een verwennerij! 

Het was heel leuk om velen (nu eindelijk) in IRL gezien te hebben. Maar ook zo jammer dat ik niet iedereen heb kunnen spreken. Vraagt dus naar meer!

Bij het naar huis gaan stond er een goodiebag op ons te wachten. Hierin zat een mooie pot kalkverf, primmer en een potje Marakech van Pure & Original. De kleur van de kalkverf mocht je zelf uitkiezen. Ik heb de kleur Deep Earth genomen. Ik weet er ook al een mooi plekje voor..... Binnenkort zien jullie wat ik er mee gedaan heb. *wink wink*

Naast de Bloggersdag ben ik voor mijn verjaardag ook nog heel erg verwend met wat spulletjes van Sabon. Ik weet niet of jullie dit merk kennen, maar het is echt een heerlijk merk. Mijn lievelingsgeur hiervan is Patchouli Lavender Vanilla. De uitstraling van het merk is ook super, een beetje vintage-y. Staat leuk in de badkamer. Ook heel belangrijk.

Nu heerlijk nagenieten van een geweldige dag met Jack op schoot. Die heeft me vreselijk gemist en dat moet ik natuurlijk goedmaken. ;)

Nogmaals wil ik Patricia, Martine, Carla en de rest van het Esatto-team enorm bedanken voor deze gezellige dag. En natuurlijk Monica voor een gezellige terugreis (Rob was erg blij dat hij niet weer dat hele eind moest rijden).

Liefs, Marjan