Belgische Schone

Gisteravond ben ik samen met dochterlief naar de opening van Belgische Schone in Singer Laren geweest. Dochterlief heeft bij Singer een aantal maanden stage gelopen en zodoende mee geholpen aan deze tentoonstelling. Nu gaan we wel vaker naar Singer Laren, ten eerste omdat het lekker dichtbij is, ten tweede vind ik het altijd een heel prettig museum en ten derde hebben ze natuurlijk vaak mooie tentoonstellingen. Het is niet groot maar intiem. Doordat we nu bij de opening mochten zijn, gaf het een apart gevoel om 's avonds naar Laren te gaan en dan bijna privé door het museum te lopen.

Dochterlief had de uitnodiging en vertelde dat het vanaf 8 uur was. Wij waren er om iets over 8en en ja, jullie snappen het al, we waren fashionably late.... De directeur was al begonnen met zijn opening.
Oooh, je voelt je net als vroeger op school als je te laat kwam. Maar goed, stilletjes zochten we een plekje.

In de theaterzaal, Singer Laren bestaat uit een museum en een theater, vertelde de directeur aan de hand van een diavoorstelling het verhaal van de tentoonstelling. Hierbij liet hij de belangrijkste stukken voorbij komen. Wat ik zag beloofde al veel goeds. Zo leuk om al zoveel informatie te krijgen van de werken nog voordat je ze daadwerkelijk gezien hebt! Je kijkt dan toch echt met een ander oog naar het geheel.

Belgische Schone is in samenwerking met het Museum voor Schone Kunsten Gent. Meer dan 80 klassiek moderne (wie wist dat dat bestond) werken uit België hangen aan de muur. Alle -isme komen voorbij zoals impressionisme, expressionisme, magisch realisme, surrealisme etc etc.

Na het praatje van de directeur kwam ook de directrice van het Belgische museum nog even aan het woord. Nu moet ik zeggen dat zij moeilijk te volgen was en haar verhaal dus een beetje langs mij heen is gegaan. Maar het was vast erg interessant. ;)

"Nu gaan we naar de zaal", dacht ik na bijna een uur zitten luisteren naar iedereen. Maar nee, wat schetste onze verbazing. Ineens stonden daar 4 jonge mensen op het podium die muziek gingen maken. Niet aangekondigd of wat.... Echt verbazing alom. Nu keek dochterlief op de uitnodiging vanmorgen en daar staat inderdaad "gevolgd door een muzikale verrassing". Ach ja, het is net als de tijd hé. Lezen? Daar doen ze tegenwoordig niet aan... Maar ik moet zeggen, ze speelden fantastisch.

Hierna mochten we dan toch eindelijk naar de zaal.

Als je binnenkomt krijg je meteen een wauw gevoel. Altijd goed natuurlijk. Wat zo leuk is, is dat ik naast de informatie van de directeur ook nog veel informatie van dochterlief kreeg. Altijd makkelijk om zo je privé gids te hebben.

De tentoonstelling begint met realistische salonschilderkunst. Dit zijn vaak de schilderijen waar ik van houd. Mooi kleurgebruik, voorstellingen en 'toets' (zoals ik van dochterlief tegenwoordig de kwaststrepen moet noemen). En ik kan het dan ook niet laten om rond te lopen met van.... oh die wil ik wel en die en die, nou die niet... Doordat de tentoonstelling dus zeer uitgebreid werk te bieden heeft (geloof me, impressionisme lijkt helemaal niet op expressionisme, laat staan magisch realisme!), krijg je van alles voorgeschoteld. Veel dingen vindt ik mooi, maar er hangt wat tussen dat... nou... nimmer te nooit aan mijn muur komt te hangen.

Na het museum rond gelopen te hebben werd er een hapje en een drankje geserveerd. Nu was ik best moe en gingen we aan een tafeltje zitten. Ik had al een glaasje en het hapje kwam langs. Ja echt langs, want iedereen met een schaal met hapjes liep straal langs ons heen. Dan maar niet. Soep van Belgisch bier klinkt mij nou niet zo lekker in de oren. Nee, doe dan maar nog een kop thee.

Dochterlief wilde nog een paar foto's maken en dus deden we nog een rondje museum. En toen was er werkelijk bijna niemand in de zalen. Wat een raar gevoel is dat. Kon er bijna zo eentje van de muur halen, was het niet dat de suppoost ons nog nauwlettend in de gaten hield. Volgende keer beter. ;)

Hierna onze taxi weer gebeld met de mededeling dat we weer opgehaald wilden worden. Al met al een leuk en enerverend avondje uit.

Mochten jullie eens in de buurt zijn van Laren, altijd leuk om even langs dit museum te gaan en daarna een hapje of een drankje te doen in het dorp zelf. Als je goed kijkt zie je vast wel een paar BN'ers in het wild rondlopen.

liefs, Marjan

Mokken

Iedereen denkt dat ik altijd heel veel servies heb, maar toen ik van de week voor de zoveelste keer een beker liet vallen (en ja, dat gebeurd bij mij nog wel eens een keertje. Vaak met een goed resultaat, maar zoals jullie begrijpen dit keer niet), keek ik in de kast vol ongeloof. De plank was helemaal leeg, geen beker meer te bekennen.... oops.

Vorig jaar ofzo zag ik bij Styling & Living deze mok:

OPSLAG VERLIEFD! Maar helaas niet meer verkrijgbaar. *sad face* Echter als iemand een suggestie heeft waar ik deze misschien nog wel kan kopen, houd ik mij aanbevolen.

Zoals jullie wellicht weten ben ik meer een glazen-persoon dan een mokken-persoon, dus mijn kennis op dit gebied had enige oppoetsing nodig. Maar gelukkig hebben we daar het internet voor! En wat zijn er veel mokken, bekers en alles wat daar tussenin zit te vinden. Vooral bloem-bedrukte en modern geometrische mokken in 'kekke' kleuren voeren de boventoon. Ik had natuurlijk de zoektocht gestart om eenzelfde soort stijl mok te vinden als die van Styling & Living. En op een gegeven moment zie je door de bomen het bos niet meer met al die felgekleurde gebloemde bekers.

Je gaat op een gegeven moment ook op de raarste plekken kijken. Tegenwoordig verkoopt elk tuincentrum een serviesset, dus je weet het maar nooit waar een mok kan opdoemen uit het assortiment. Ook de meer traditionele verkooppunten, zoals de Hema, werden ondersteboven gehouden. En wat zie ik daar tot mijn schrik, een beker die me wel bevalt. Echter dochterlief had er niet zoveel vertrouwen in. "Dat kan toch nooit wat wezen", zegt ze afwijzend en suggereert om verder te kijken. Schijn bedriegt inderdaad, maar toen we van de week de Hema binnenliepen zag ik daar diezelfde mok staan. En jullie raden het al, die staat nu netjes op de plank.

Het is dan wel een cappuccino mok, maar bij ons wordt er gewoon thee ingeschonken. En blij dat dochterlief ermee is. ;)

liefs, Marjan

Kasten

Tweede pinksterdag vroeg Rob aan mij, totaal onverwachts, of ik de kast nog geschilderd wilde hebben.....

JA JA Natuurlijk!!

Als ik de verf op zou zoeken, zou hij dat wel even voor mij doen.
Dat laat ik me natuurlijk geen tweede keer zeggen!

Vanaf het moment dat wij de kamer in de kalkverf hebben gezet, was ik niet geheel tevreden met de kleur van de kast. Alhoewel hierbij gezegd moet worden dat ik bij aankoop al hier en daar enige suggesties had gedaan van alle andere kleuren waarin ie ook mooi zou uitkomen. Maar Rob was er toen nog niet geheel van overtuigd en zei dat het wel meeviel (de ene kast was blauw, de andere oranje, hoe bedoel je 'het valt wel mee'). Ik begon me er steeds meer aan te ergeren. Jullie weten vast wel hoe dat gaat, jij bent de enigste die het ziet en de rest loopt eromheen alsof je gek bent. Dus als je dan out of the blue de vraag krijgt of je nog de kast geschilderd wilt hebben, spring je natuurlijk meteen op.

De TV kast hebben we - met 'we' bedoel ik natuurlijk Rob, maar ik doe al het denkwerk dus dat telt ook mee ;) - in de kleur Piombo van Carte Colori gezet. Dit is dezelfde kleur als op de luiken bij de toog en de houten pilaar, dus zeker iets dat binnen het plaatje valt. Het leuke vindt ik altijd hier aan dat de kleur telkens t-o-t-a-a-l anders overkomt. De ondergrond is zeer bepalend voor wat het resultaat betreft. Deze kan dus soms verrassend uitvallen. Goed verrassend, wel te verstaan. Normaal houd ik helemaal niet van verrassingen, maar doordat alles goed bij elkaar past en net iets anders van kleur is, spreekt elk object voor zichzelf. In cohesie met de rest natuurlijk. Heerlijk vind ik dat. Niet alles hoeft symmetrisch of precies gelijk te zijn, een beetje leven in de brouwerij!

Ook de servieskast moest eraan geloven. In eerste instantie had ik het idee om deze in een bruintint te schilderen, maar toen er tijdens het opruimen van de schuur nog een pot Industrial Grey tevoorschijn kwam.... Het is zonde om een nieuwe pot te kopen als je er nog eentje hebt staan, toch? Omdat het een muurverf is, is de kast heel mooi mat geworden. Dus geen blauw en oranje voor mij meer! Het brengt gelijk een rust met zich mee.

Ook iets wat totaal op zijn plek is, is deze nieuwe lamp die ik gekocht heb bij Arianne van Sober & Stoer Wonen. Ik was al een tijdje opzoek naar een vervanging voor de Ikea lamp. Toen ik deze tegen kwam was ik gelijk verkocht. Dit is de lange versie. Je hebt ook nog een kleinere, maar ik vond juist de lengte van deze, met de dunne poot in combinatie met het smalle kapje erg mooi (het kapje komt ook bij Arianne vandaan. Als je het doet, doe het dan in één keer goed). Het voetje is van hardsteen en dus zeker geen kattenpis om mee heen en weer te sjouwen (Rob kan dat beamen, half Amersfoort mee doorgelopen met een lampenpoot in z'n nek... *zucht*).

Al met al een goede besteding van tweede pinksterdag. We moeten vaker zulke dagen hebben.... ;)

liefs, Marjan

Dagje Inspiratie

Zoals vele van jullie waarschijnlijk al wisten, hadden Anja (van Anja Otto Interieur- en verkoopstyling) en Carola (van Landelijk en Sober Wonen) opendag vandaag. En zoals vele van jullie waarschijnlijk ook hebben gedaan, maakten we er een mooi rondje van (met natuurlijk een uitstapje naar Hamsmade. Als je er dan toch bent....).

Samen met Rob achter het stuur en dochterlief op de achterbank gingen we op pad naar onze eerste punt van bestemming. Om slim onderweg te zijn, hadden Rob en ik de dag van te voren nog de landkaart erbij gepakt (voorbereid op pad is het halve werk, zeggen ze). We hadden de slimme keuze gemaakt om eerst naar Anja te gaan (het verste rijden), om vervolgens naar Hamsmade te gaan (op de kaart gezien niet ver van Anja) en het uitje af te sluiten bij Carola. Echter terwijl we bij Anja vertrokken (met een kleine tussenstop bij de kringloopwinkel), zagen we dat het sneller was om eerst bij Carola langs te gaan én dan naar Hamsmade. Improviseren is mijn sterkste kant. ;)

Maar goed, eerst het verst. Ik ging met een specifiek doel naar Anja: de dubbele dosis Gritti. Ik ben al een tijdje aan het spelen met het herinrichten van de slaapkamer. Meestal met dit soort 'projecten' zoek ik eerst al mijn opties uit. Ik begin pas met slopen als ik het hele plaatje voor me hebt (inclusief de wie, wat, waar, wanneer, hoe en meest belangrijk, hoeveel). Zoals jullie misschien al weten heb ik momenteel Gritti in de gang, maar deze is niet te vergelijken met de dubbele dosis (ook al is het natuurlijk altijd anders bij een ander dan bij jezelf). Anja heeft onlangs zitten verbouwen, en ik moet zeggen wat is het mooi geworden, met een dubbele dosis Gritti in de uitbouw. Ikzelf was er meteen weg van, manlief heeft nog enige aanmoediging nodig.

Dochterlief was opslag verliefd op dit oud roze kleed (die bij thuiskomst gelijk een ere plekje in haar kamer kreeg). Na een kopje koffie, thee en wat lekkers gingen we weer op pad. Bij de kringloopwinkel vond Rob een Hema breiboek uit 1983, wat voor mij herinneringen terug bracht en dochterlief deed enthousiasmeren (dus dat zijn weer wat andere 'projectjes' die verder moeten worden onderzocht). Met enige ommekeer kozen we dus toch om eerst een bezoekje te brengen aan Carola.

Wat was het druk! Alles was al in volle gang toen wij aankwamen. Ik had al wat Bellini servies besteld, dus dat ging samen met een zeepje en toefje met ons mee naar huis. De zeep heeft zo'n mooie groenige kleur over zich met robuuste randjes. Echt iets waar ik van houd.... Ook iets waarvan ik houd is het ontmoeten van mede-bloggers. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen dat het altijd zo leuk is om eindelijk een gezicht te plaatsen bij het interieur. Soms komen de meest verrassende combinaties naar voren (ook al zou ik niet weten wie het anders zouden moeten zijn. Dus het klopt allemaal toch wel).

Ik was nog niet bij de nieuwe locatie van Hamsmade geweest en was erg benieuwd naar het nieuwe pand. Vooral bij het zien van de trap stond het meteen op mijn lijstje. Het was maar goed dat we deze als laatste hadden gedaan, want we waren verdwaald. Zelfs tommie wist het op een gegeven moment niet meer. We hebben volgens mij heel Woubrugge gezien voordat GoogleMaps (als het één niet lukt, proberen we toch iets anders) ons toch eindelijk in de goede richting kon sturen. Alhoewel, vol enthousiasme liepen we naar binnen. Maar geen trap. Wel leuke spulletjes, maar niet zoals ik het me had voorgesteld. Plots staat er een vrouw bij de deur, de eigenaresse. Wat bleek, stonden we in de opslag. Dus wij braaf Miranda volgen naar de echte winkel. En ja hoor, daar stond de trap (en die stelt zeker niet teleur irl). Dochterlief zat ook met grote ogen even rond te neuzen en vond deze twee geurkaarsen van Braxton in Juicy Tig en Apricot Ginger, die ook mijn neus blijdschap deed (vooral Juicy Tig vindt ik erg lekker ruiken).

Al met al, zoals jullie misschien wel begrijpen uit deze post, was het een vruchtbare dag. Ik zit nu lekker op mijn stoel, voetjes omhoog, met een grote kop thee in mijn handen. Geur kaarsjes aan en hoofd op hol. Altijd leuk inspiratie opdoen.... ;)

liefs, Marjan