Nieuwe Aanwinst

Nu kan ik leuk gaan vertellen over mijn nieuwe wasmachine (de oude heeft de geest gegeven), maar ik denk niet dat jullie daarop zitten te wachten. Dus daarom nu zonder te veel poespas wil ik jullie voorstellen aan Karel.

Karel is mijn nieuwe pot, welteverstaan. Carola, van Landelijk en Sober Wonen, was zo lief om hem te komen brengen. Of eigenlijk een andere pot. Het verhaal zit zo. Ik had op de open dag een hele mooie pot zien staan waar ik helemaal verliefd op was geworden. Maar ja, jullie kennen het wel, duur en waar zet ik hem neer. Toch kon ik hem niet vergeten. Gelukkig had ik nog wat gespaard en manlief lief aangekeken en toen de pot besteld.

Zoals gezegd was Carola zo lief om hem te komen brengen maar zij was eerst nog inkopen gaan doen. Bij mij aangekomen en de pot binnen gezet zegt zij dat ze nu een grotere pot had gekocht. Zoals jullie inmiddels vast wel weten houd ik heel erg van groot. Dus ik begon meteen te stralen en vroeg hoeveel groter deze pot was. Om dat goed te kunnen zien heeft dochterlief hem uit de auto gehaald en ernaast gezet. Ik was meteen om en wilde graag de grotere hebben. Gelukkig vond Carola dat geen probleem en zo staat Karel nu bij ons op de eettafel mooi te wezen.

Ernaast alleen een dadeltak en op de grond een staande lamp. Zo mooi stoer. Helemaal blij.
Ook heb ik nog 4 onderzetters gekocht. Bij de eerste blik werden ze meteen omgedoopt tot tafeltennisbatjes. Ach ja, wat maakt het uit, ik vind ze leuk en ze staan superleuk met een glas thee en wat lekkers. Daar gaat het toch om.

Veel liefs, Marjan

Kleden

Naast wonen is handwerken een grote passie van mij. Ik haak, brei en naai graag. Eén van de dingen die ik graag maak zijn dekens. Dit is gekomen nadat mijn moeder voor mij een deken had gehaakt. Het begin van een kleine verzameling. Zoals jullie wel begrijpen zijn mijn dekens niet echt fel gekleurd maar passen mooi in het gebruikte kleurenschema.

Ze liggen echt overal. In de slaapkamer, de gang, de keuken, de woonkamer en zelfs buiten kunnen we niet zonder de dekens.

Voor mijn dochters heb ik wel kleur gebruikt, maar ook zij beginnen steeds meer om mijn kleuren te vragen. Dus het gezegde waar je mee omgaat wordt je mee besmet gaat dan ook bij ons op.

Naast zelfgemaakte kleden heb ik ook veel  gekochte kleden. Favoriet zijn de bontkleden zo heb ik er een op de chaise longe liggen. Zodra ik deze weghaal loopt Jack, onze jack russel, achter mij aan met een gezicht van waar ga je met mijn kleedje naar toe. Hij ligt er altijd op te slapen lekker dicht tegen mij aan. De bontkleden liggen het hele jaar in huis. Zomer of winter. Maakt mij niet uit.

De kleden wisselen vaak van plek. Manlief gaat altijd netjes op een kleed zitten als hij in zijn werkkleding/fietskleding ergens wil zitten. Maar ja zoals ook bij jullie verandert er nog wel eens wat en ook de kleden hebben geen vaste plek. En hij mag niet op alle kleden zitten dus ja dan wordt het wel eens zoeken naar een kleed waar hij wel op mag zitten. Ook Jack weet dat hij niet zomaar op de bank mag gaan zitten. Alleen als er een kleed ligt mag hij erop. Dat doet hij dan ook netjes maar je moet wel snel zijn anders zit hij er eerder op dan jij.

liefs Marjan

De Tuin

Door de openslaande deuren en de opstelling van de meubels kijk je lekker naar buiten. Wij hebben grote ramen, maar ik bedek deze graag. Ik houd heel erg van een donkere sfeer en teveel zonlicht is dan niet welkom. Ook buiten probeer ik de sfeer van binnen door te zetten. Vaak vind ik dat zelfs beter gelukt dan binnen en roep dan vertwijfeld tegen manlief "kijk dat bedoel ik, dat sfeertje wil ik binnen ook". Hij kijkt dan altijd zo van 'dat heb je toch'. Maar hij staat altijd klaar om de boel te veranderen als ik dat wil. (Ik kan zelf weinig tillen en dat is niet handig als alles wat je hebt staan een ton weegt).

De veranda hebben we jaren geleden laten maken door een bevriende timmerman. Ik had een plaatje gezien in de Mijn Tuin voorloper van de Home and Garden. Dit plaatje gaf ik hem en zei dat ik dit wilde. Hij heeft zijn best gedaan en het is ook echt geworden zoals verwacht. Na ieder jaar te schuiven met de spullen die ik erop wilde hebben (het ene jaar stoelen dan weer tafel dan weer bank en ga zo maar door) heb ik nu voor het tweede jaar er een bank staan. Geen bank van riet maar gewoon een goedkope bank van de Kwantum. Hij staat helemaal droog en zit goed. En nadat de mooie stoel voor binnen kwam hebben we de oude stoel ook daar gezet. Met een tafel erbij is het een echte zithoek, maar dan buiten.

Jaren geleden waren mensen hun huis aan het verbouwen en sloopte ze de zandstenen schouw eruit en gooide die in een container. Manlief dacht meteen aan mij en nam hem mee naar huis. Sinds die tijd staat hij onder de veranda. Eerst op de lange muur maar tegenwoordig aan de korte kant. We hebben er een gelhaard ingezet en zomer en winter brand hij. Zo gezellig. Op de schouw staan mooie houten kandelaars en een groot bord.

Naast de deur zit een raam. Dit was mij altijd een doorn in het oog en er heeft dan al van alles voor gestaan. Afgelopen weekend maakte manlief van steigerhout 2 kleine luikjes. Het staat meteen een stuk beter.

Omdat hij toch bezig was heeft hij meteen de muren grijs gemaakt. Het hek, speciaal in kruis gemaakt, is helaas nog wit. Maar ook deze worden binnenkort donker grijs geschilderd net als de deur. Wat een lieverd toch.

Verder staat er in de tuin een oude eettafel met bank en stoelen. In het midden hebben we 2 ligstoelen staan.

De beplanting is eenvoudig gehouden. Er zijn 3 plantvakken. In ieder vak staat een bolesdoorn en een mix van verschillende hortensia. Zo houdt ik het rustig. De tuin is niet groot maar voor ons groot genoeg. En met dit zonnige weer een heerlijke plek om te genieten. Ook als het geen mooi weer is kijk ik met plezier naar buiten.

Zoals jullie zien staat de kleptafel onder de veranda, de pilaar weer naast de bank buiten en binnen... ja... binnen ben ik er nog niet uit... Dus, daarover later meer. Eerst even denken (en héél véél schuiven).

Liefs Marjan

Veranderingen

Kennen jullie dat. Je koopt iets nieuws. Komt thuis. Zet het neer. En vervolgens staat het hele huis op zijn kop. Maar het nieuwe item staat gewoon op de plek waar je hem als eerste hebt neergezet.

Ik was afgelopen zaterdag bij Carola van Vliet van "Landelijk en Sober Wonen".
Zij had een binnenkijkdag en ik had bij haar een mooie broodplank besteld. Het ene kon ik dus mooi met het andere combineren. Dus samen met manlief en dochter gingen wij naar Moordrecht.
Wat een geweldig huis. Zoveel sfeer. En de tuin..... super.

Ik kwam daar ook Cora van "Veilig Oord" tegen. Zo leuk om gezichten bij blogs te plaatsen. We hebben dan ook even lekker gekletst.
Thuis meteen de plank bij de anderen gezet en het was gelijk helemaal naar mijn zin.

Maar toen keek ik zo rond en de tafel naast de bank vond ik toch te groot. Hoe los ik dit op!! Ik heb wel een klein wijntafeltje maar daar kan de lamp niet op, en ja die staat nu zo leuk onder de veranda.
Wel stond er buiten nog een grote pilaar. Gemaakt door manlief en in piombo geschilderd. Deze naar binnen gesjouwd en een pot erop.
Staat goed maar ik weet het nog niet.......
Maar er bleef een grote lamp over. Nou dan zetten we die toch op de eettafel. Lamp van de eettafel naar de gang..... Volgen jullie het nog.

En voor de goede orde dit gebeurt 's morgens vroeg. Want ja als ik iets wil moet het wel meteen gebeuren.

Ook bij Carola heb ik een mooi zeepje van mijn dochter gekregen. Die hangt nu momenteel in het toilet. Het ruikt zalig!
Daarnaast heb ik nog een toefje olijftakken meegenomen. Deze hangt aan de kast.

Voor nu even genoeg veranderingen.

Liefs, Marjan

De Woonkamer

Hoi, hoi allemaal,

Ik ben helemaal overdondert door alle reacties die ik van jullie heb ontvangen, zowel hier als op fb.
Bloos er gewoon van.

Zoals in mijn vorige post al naar voren kwam, hebben we gelijk na het verbouwen van de keuken de woonkamer aangepakt. Het is leuk om te zien hoe snel alles veranderd. Verleden jaar rond deze tijd hadden we een bank gekocht bij de Potstal. Zo trots als een pauw stuurde ik foto's van het eindresultaat terug. Clary vroeg mij of ze die foto's mocht gebruiken voor op de site. En ja, daar staan ze nu. Inmiddels is er al weer veel veranderd...

Zoals vele van jullie zullen herkennen wilde ik meteen na de keuken door, maar manlief wilde liever even wachten. Maar ja als iets in mijn kop zit dan moet het toch gebeuren. Dus zelf lief de stucadoor  en de electriciën aangekeken en zij zagen wel kans om het werk even tussendoor te doen. Toen kon manlief er niet meer omheen en moest hij er aan geloven. Snel de spullen aan de kant geschoven en iedereen aan het werk maar.

Ook hier wilde ik de kleur Lino op de muren. Dit nadat we vele vele jaren aan één kant van de kamer Lei grijs van VT wonen en aan de andere kant van de kamer Middle Greige van Flexa Pure op de muren hebben gehad. Jullie begrijpen wel dat het een hele overgang was dat alles één kleur had. Maar het was meteen goed. Alles kwam veel beter uit. Helaas stonden de oude gordijnen niet mooi erbij en moest ik dus weer aan het naaien. Gelukkig zijn de vouwgordijnen aan deze kant kleiner en dus beter handelbaar. Ook de overgordijnen moesten er aan geloven. Voor de vouwgordijnen is het gewoon naturel linnen geworden en de overgordijnen zijn donkerbruin in een menging die niet zullen verkleuren (althans dat werd mij verteld). Linnen gordijnen zijn geweldig maar met de hele dag de volle zon op je raam moet het ook praktisch zijn. De electriciën heeft alle stopkontakten naar beneden gebracht. Wat ziet dat er mooi uit! Jaren lang keek ik naar die lelijke dingen, maar nu is dat gelukkig over! De muren zien er meteen een stuk rustiger uit.

De kamer bestaat uit een grote bank en chaise longe van De Potstal en onze nieuwe aankoop, de Levi van Hoffz ook bij de Potstal gekocht. (afgelopen jaren hebben we ieder jaar een groot meubel gekocht) Verder staat er een hele grote salontafel. En groot is groot. Hij is 2 meter bij bijna 1 meter. Heerlijk veel ruimte dus. Mensen vragen altijd waar onze televisie is. Er staan 2 grote kasten in de kamer. Eén helemaal gevuld met servies en de ander met de televisie. Ik vind dat altijd lelijke dingen. En zoals veel mensen tegen mij zeggen, jij werkt alles wat je niet mooi vindt weg in kasten, manden, gordijnen enz. We hebben namelijk achter het gordijn een grote verwarmingsradiator en alleen als de verwarming aan gaat schuif ik het gordijn iets aan de kant.

Aan de toog heb ik 2 oude luiken hangen. Hier ben ik nog over aan het brainstormen. Het is het net  niet. Maar voor nu prima. Ik heb zelfs manlief kunnen overtuigen om deze en de deur naar de gang in de kleur Lino te schilderen. Staat zoveel rustiger dan roomwit. Maar de kozijnen mochten niet. Ach een mens moet wat te wensen houden.........

Liefs,
Marjan


P.s. Als je wilt kun je me volgen op Bloglovin...
 
<a href="http://www.bloglovin.com/blog/12399189/?claim=t4qc6xn8xzk">Follow my blog with Bloglovin</a>